Στη νουβέλα “Στη Βίλα των Ζωντανών Νεκρών” αποφάσισα το “πάνω χέρι” να έχουν τα ζόμπι.

Εδώ, ένας μυστηριώδης, ανέκφραστος και πανίσχυρος “Ανώτατος”, που κατέχει τα εργαλεία της πλέον εξελιγμένης, σύγχρονης τεχνολογίας, εγκαθίσταται στη Νήσο, το μεγαλύτερο νησί ενός Νησιωτικού Συμπλέγματος, με λιγοστούς κατοίκους και το ελέγχει.

Με την καθοδήγησή του μεταφέρεται εδώ, αθόρυβα, μια αγέλη Ζωντανών Νεκρών και επιβάλλεται στους ελάχιστους κατοίκους των νησιών.

Στη Βίλα του, ο “Ανώτατος”, έχει εγκαταστήσει το στρατηγείο του, από εκεί διοικεί την ιδιόμορφη κοινωνία συνύπαρξης ανθρώπων και ζόμπι, που έχει ο ίδιος επινοήσει. 

Έχει προγραμματίσει ώστε τα ζόμπι του, πειθαρχημένα, να έχουν τα αναγκαία για την επιβίωσή τους. Δηλαδή: τροφή από ανθρώπινη σάρκα και αίμα.

Αλλά ο “Ανώτατος” αποφάσισε να αποκτούν την τροφή τους μόνο μέσω συγκεκριμένης τεχνολογικής δεξιότητας – πιεστικό αλλά απαραίτητο εξελικτικό προνόμιο για τη σχεδόν κενή υπόστασή τους.

Τα ζόμπι του “Ανώτατου” διατηρούν στην εμφάνιση τα γνωστά χαρακτηριστικά του είδους τους: Κινούνται σε παρέες, με βήματα ασταθή και αργόσυρτα, βαριεστημένα, απαθή, με ανέκφραστη όψη και βλέμμα κενό. 

Από τη νωχέλια, τα διεγείρει, σε εξάρσεις κινητικότητας, μόνο η πείνα και ο κίνδυνος. 

Αιχμάλωτοι του “Ανώτατου” είναι οι λιγοστοί άνθρωποι του Νησιωτικού Συμπλέγματος, όσοι άνθρωποι ξεβράστηκαν ζωντανοί από ναυάγια, στις ακτές της επικράτειας του “Ανώτατου” και πολλοί από τη Χώρα, που έχουν απαχθεί και μεταφέρονται στη Νήσο.

Οι αιχμάλωτοι έχουν αποστολή να ικανοποιούν τόσο τις διατροφικές ανάγκες των ζόμπι, όσο και να τα υπηρετούν στις καθημερινές τους ανάγκες, που απαιτούν προϋποθέσεις όπως η αίσθηση του χρόνου, η εγρήγορση, η ευρηματικότητα και η κρίση, που δεν διαθέτουν τα ζόμπι.

Η ηρωίδα της νουβέλας, η Ζέτα, εκπαιδευμένη για μυστικές αποστολές, δοκιμασμένης αξίας μέλος των Ειδικών Δυνάμεων της Χώρας, επιλέγεται να διεισδύσει στη Βίλα, να σκοτώσει τον “Ανώτατο” και να κλέψει τον κωδικό που ρυθμίζει ηλεκτρονικά την κοινωνική λειτουργία στην επικράτεια της Νήσου.

Η Ζέτα, εκτελεί με επιτυχία το κύριο μέρος της αποστολής της. 

Όμως, αρνείται στη υπηρεσιακή εντολή να φύγει από τη Νήσο και να συνεχίσει την αποστολή της εκτελώντας το καθήκον στο όνομα του οποίου στρατεύτηκε: 

Να συμβάλει στον κοινό στόχο, που είναι ο αφανισμός των Ζωντανών Νεκρών στο κατεχόμενο Νησιωτικό Σύμπλεγμα.

Στην επιλογή της κυριαρχεί η ενοχή που έχει η συνείδησή της, γιατί άφησε πολλά χρόνια σε εκκρεμότητα ένα καίριο προσωπικό της καθήκον.

Υποτάσσεται στο Εγώ της. Μένει στη Νήσο, αποσυνδεδεμένη από το επικοινωνιακό σύστημα της Υπηρεσίας της. 

Και μόνη, εδώ, θα προσπαθήσει μαζί με τους ανθρώπους να εκπληρώσει το προσωπικό της καθήκον, ρίχνοντας τον εαυτό της σε ένα άνισο αγώνα επικράτησης.

Τελικά, η νουβέλα “Στη Βίλα των Ζωντανών Νεκρών” μπορεί να διαβαστεί και ως μεταφορά για τα διλήμματα μπροστά στα οποία μπορεί να βρεθεί η ανθρώπινη φύση, αλλά και για την απώλεια της ανθρώπινης οντότητας, όταν ο θυμός ή τα απωθημένα συναισθήματα εκτοπίζουν τα ανθρώπινα συναισθήματα και μεταλλάσσονται σε δίψα για εκδίκηση ή εξουσία, που σαν αυτοσκοποί κάνουν πλέον τον άνθρωπο “Ζόμπι” .

Παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ “Όψεις του Φανταστικού” των εκδόσεων Συμπαντικές Διαδρομές, 01/06/2025